από τον ΤΥΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο έχει μετατραπεί, ο ομορφότερος και μοναδικός πνεύμονας πρασίνου που διαθέτει αυτή τη στιγμή η Θεσσαλονίκη, το δάσος του Σέιχ Σου. Μία βόλτα μέσα στο δάσος είναι αρκετή για να διαπιστώσει, κανείς, την εικόνα εγκατάλειψης που επικρατεί.
Μπουκάλια και κάθε λογής σκουπίδια, τα οποία όχι μόνο καταστρέφουν την αισθητική του περιαστικού δάσους, αλλά αποτελούν, εκτός από εστίες μόλυνσης, και πιθανές εστίες για να ξεσπάσει πυρκαγιά με, ενδεχομένως, καταστροφικά αποτελέσματα…
Σε μια πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, η οποία σύμφωνα με έρευνες κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις όσον αφορά την έλλειψη πρασίνου, θα περίμενε κανείς τα ελάχιστα αυτά σημεία να προστατεύονται ως «κόρη οφθαλμού». Αντίθετα όμως, αυτό δεν συμβαίνει.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Σέιχ Σου, όπου μέχρι το 1980 θεωρούνταν το καλύτερο και πλουσιότερο περιαστικό δάσος της Ελλάδας. Εν έτει 2009 όμως, αντί να είναι ένας χώρος στολίδι για την πόλη, έχει μετατραπεί σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο.
Η μεγάλη πυρκαγιά του 1997, όπως φάνηκε δεν έγινε μάθημα, ούτε για τους πολίτες, που συνεχίζουν να μετατρέπουν σε σκουπιδότοπο τον πνεύμονα πρασίνου της πόλης, ούτε για τους φορείς που έχουν την ευθύνη καθαρισμού.
Τι και αν τότε όλοι είχαν συγκινηθεί, είχαν ευαισθητοποιηθεί και είχαν κλάψει για την μεγάλη και ανεπανόρθωτη καταστροφή που υπέστη το δάσος… Δώδεκα χρόνια μετά, όλα αυτά έχουν μείνει μία κακή ανάμνηση. Το πάθημα, όπως φαίνεται, δεν έγινε μάθημα.
Όπως τονίζει ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Κώστας Κοκολάκης, αυτό δεν είναι ένα θέμα που πρέπει να ενδιαφέρει μόνο τους δήμους, την Νομαρχία και άλλους φορείς, αλλά πρέπει να απασχολεί και τους απλούς πολίτες, αφού όπως σημειώνει «οι φίλοι του δάσους, είναι αυτοί που κάνουν τη μεγαλύτερη ζημιά στο ίδιο το δάσος».
Κι εξηγεί: «Όταν μία οικογένεια ή μία παρέα πάει στο Σέιχ Σου επειδή πραγματικά αγαπάει το δάσος και θέλει να περάσει σ’ αυτό ένα ήρεμο πρωινό ή απόγευμα, δεν είναι λογικό όταν φεύγουν να αφήνουν όλα αυτά τα σκουπίδια που είχαν κάνει κατά την παραμονή τους εκεί».
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και το περιστατικό το οποίο έζησε ο ίδιος: «Όταν κάποια στιγμή είχα πάει στο δάσος με μια εθελοντική ομάδα, ένα παιδί από τους εθελοντές μου έφερε μία πόρτα από ένα ντουλάπι. Και αναρωτιέμαι τώρα εγώ, τι δουλειά έχει αυτό μέσα στο δάσος»;
Το Σέιχ Σου ανήκει στην ευθύνη οκτώ δήμων: Χορτιάτη, Πανοράματος, Πυλαίας, Τριανδρίας, Συκεών, Πεύκων, Θεσσαλονίκης και Αγ. Παύλου. Ο κάθε δήμος είναι υπεύθυνος για την έκταση του δάσους που βρίσκεται στα όριά του. Από εκεί και πέρα για την προστασία του υπάρχουν εθελοντικές οργανώσεις. Αυτό από μόνο του δυσκολεύει ώστε να υπάρχει μία συντονισμένη προσπάθεια καθαρισμού και προστασίας του δάσους.
Η πυροσβεστική υπηρεσία επανειλημμένα κάνει έκκληση στους αρμόδιους φορείς να υπάρξει μια οργανωμένη προσπάθεια. Τελευταία έκκληση πριν περίπου έναν μήνα, όταν άρχιζε η αντιπυρική περίοδος. Φαίνεται, όμως, ότι η έκκληση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, δεν έπιασε τόπο.
Δραματική είναι κι η κατάσταση που επικρατεί στον κόμβο της περιφερειακής οδού στα Κωνσταντινουπολίτικα. Τόσο στην έξοδο προς τα δυτικά, όσο και στην είσοδο, τα σκουπίδια σχηματίζουν βουνά. Ανάμεσά τους βρήκαμε και πολλά σπασμένα μπουκάλια, μέσα σε μία σακούλα (προφανώς έσπασαν όταν τα πέταξε εκεί κάποιος ασυνείδητος, που αδιαφορεί για το αν θα σταθεί αυτό αφορμή για να ξεσπάσει πυρκαγιά). Ευτυχώς, το συγκεκριμένο σημείο είναι αποκομμένο από το υπόλοιπο δάσος, κάτι που δεν ισχύει, όμως, ειδικά για τους δασικούς χωματόδρομους, στα πρανή των οποίων τα σκουπίδια δίνουν και παίρνουν…
Σχόλια