Του ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗ από τον ΤΥΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο έχει μετατραπεί, ο ομορφότερος και μοναδικός πνεύμονας πρασίνου που διαθέτει αυτή τη στιγμή η Θεσσαλονίκη, το δάσος του Σέιχ Σου. Μία βόλτα μέσα στο δάσος είναι αρκετή για να διαπιστώσει, κανείς, την εικόνα εγκατάλειψης που επικρατεί. Μπουκάλια και κάθε λογής σκουπίδια, τα οποία όχι μόνο καταστρέφουν την αισθητική του περιαστικού δάσους, αλλά αποτελούν, εκτός από εστίες μόλυνσης, και πιθανές εστίες για να ξεσπάσει πυρκαγιά με, ενδεχομένως, καταστροφικά αποτελέσματα… Σε μια πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, η οποία σύμφωνα με έρευνες κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις όσον αφορά την έλλειψη πρασίνου, θα περίμενε κανείς τα ελάχιστα αυτά σημεία να προστατεύονται ως «κόρη οφθαλμού». Αντίθετα όμως, αυτό δεν συμβαίνει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Σέιχ Σου, όπου μέχρι το 1980 θεωρούνταν το καλύτερο και πλουσιότερο περιαστικό δάσος της Ελλάδας. Εν έτει 2009 όμως, αντί να είναι ένας χώρος στολίδι...