Συμπλήρωσαν 20 χρόνια στην Ελλάδα, όμως ακόμη τους κυνηγάει η γραφειοκρατία! Δεν έχουν νομιμοποιηθεί και αντιμετωπίζουν προβλήματα που δεν περίμεναν… Γεμάτοι παράπονα, Αλβανοί μετανάστες, >>>
μέλη του συλλόγου «Μητέρα Τερέζα», ανέλυσαν την κατάσταση που βιώνουν, κατά τη διάρκεια ημερίδας με θέμα «Από τη συνύπαρξη στη συμβίωση: το στοίχημα της δεύτερης γενιάς μεταναστών», που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Πληθυσμού και Κοινωνικής Συνοχής και την αντιδημαρχία Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Προστασίας του Πολίτη του δήμου Θεσσαλονίκης.
«Είμαι 20 χρόνια στην Ελλάδα και ακόμα η πολιτεία δεν μου έχει δώσει τα απαραίτητα έγγραφα νομιμοποίησης» έλεγε, σε έναν διάδρομο δίπλα στην αίθουσα της εκδήλωσης, ο –Βορειοηπειρωτικής καταγωγής- Σπύρος Γιαννάκης. Και τι κάνουν οι Αλβανοί που ήρθαν να εργαστούν στη χώρα μας, δεν τακτοποιήθηκαν και, πλέον, δε βρίσκουν δουλειές; “Επιστρέφουν στην Αλβανία για ένα μικρότερο, αλλά σίγουρο μεροκάματο”, λέει… Προσθέτει πως «πολλές οικογένειες στηρίζονται πια στα μεροκάματα των γυναικών οι οποίες εργάζονται σε συνεργεία καθαρισμού ή σε σπίτια» είπε χαρακτηριστικά.
Χαρακτηριστική η περίπτωση του Ανέστη. Ζούσε στο Κρυονέρι, με τη γυναίκα του, Μαριάνθη. Εργαζόταν στις οικοδομές κι η Μαριάνθη σκούπιζε σπίτια. Συμπλήρωνε το μεροκάματο του Ανέστη. Τώρα, εδώ και μήνες, ο Ανέστης είναι άνεργος κι η Μαριάνθη φέρνει τα μόνα χρήματα στο σπίτι. “Αν είχαμε έστω και την παραμικρή περιουσία στην Αλβανία, θα είχαμε γυρίσει πίσω. Εδώ παντρεύτηκε η κόρη μου, έκανε οικογένεια, έχω εγγόνι. Γι αυτό μένω”, εξιστορεί.
Στην εκδήλωση βρέθηκε και ο Γενικός γραμματέας πληθυσμού και κοινωνικής συνοχής, Ανδρέας Τάκης. Ανέπτυξε τους προβληματισμούς του, για το πως να εντάξουμε στην Ελλάδα τα παιδιά των μεταναστών, μίλησε για το «δίκαιο του αίματος», έπεισε για τις αγνές του προθέσεις, όμως ως εκεί… Σε ένα κράτος που δεν ξέρει αν θα έχει να πληρώσει συντάξεις στους ανθρώπους που είναι στα 40, ό,τι κι αν λεχθεί, είναι “να ΄χαμε να λέγαμε”…
Σχόλια